|
Dom zamykam na słowo honoru Klucz zostawiam - obok pod kamieniem I nie spowiadając się nikomu Za słońcem idę - prosto przed siebie W domu kawki rozsiadły się po kątach W rynnach wróble mają swe sejmiki Wynająłem dom moim lotnym braciom Znowu jestem takim całkiem nikim I tak lekko idzie się przed siebie Kapelusz od słońca zasłania pół twarzy I tak łatwo wtedy kochać Ziemię Bo masz wszystko o czym zamarzysz Woda w potoku skacze po kamieniach Jest zimna i taka radosna Poziomka modli się z wypiekami na twarzy I nic więcej - tylko tu zostać A.Ziemianin | |
Inne wiersze z motywem: Wiosennie  Zapaliłeś dzień Zielona linia lata Miejsca szczęśliwe Zabieszczaduj z nami | ||
